Haagbeuk

€10.00

Latijnse naam: Carpinus betulus
Thema: Draagkracht
Negatief patroon: Zwaartillend, overantwoordelijk zijn
Transformatie: Geloven in de eigen kracht

Categorie:

Productbeschrijving

Kenmerken

De haagbeuk, steenbeuk, jukbeuk of wielboom is een 15-25 m hoge boom uit de familie van de Betulaceae (Berkenfamilie), terwijl deze boom op het eerste gezicht toch wel op de beuk lijkt. De boom is autochtoon in West, Midden-, Zuid-Europa en West-Azië. In Nederland is de haagbeuk algemeen: in Zuid-Limburg, delen van Gelderland en delen van Noord-Brabant zowel als de Kempen. Ook het zuiden van West-Vlaanderen kent nog vele natuurlijke haagbeuken. Elders wordt ze veel aangeplant als laanboom en soms ook in heggen.
De haagbeuk houdt van een kalkrijke, vochtige en voedselrijke bodem.
Het blad is ruwer en heeft diepere nerven dan de beuk. De elliptische bladeren zijn veernervig en hebben een dubbelgezaagde rand, een hartvormige voet en een toegespitste top. Alle zijnerven van de eerste orde zijn tot aan de bladrand ongedeeld.
Het witte haagbeukenhout is hard en sterk en werd daarom wel gebruikt voor houten gereedschappen. Evenals de beuk wordt de haagbeuk gebruikt als haagbeplanting, omdat hij in de herfst en winter, nadat zij hun herfstkleur gekregen hebben, zijn blad behoudt. De schors van deze boom is glad en zilvergrijs.
De haagbeuk is eenhuizig: de mannelijke en de vrouwelijke bloemen komen op één boom voor. De boom bloeit in april en mei. Het stuifmeel wordt door de wind verspreid.
De mannelijke zowel als de vrouwelijke bloemen hangen in trosjes naar beneden.
Het omhulsel van de mannelijke vrucht is drie-slippig, waarbij de middelste slip duidelijk langer is dan de beide andere. De vrouwelijke bloesem is minder opvallend dan de mannelijke en brengt vruchten voort die groen tot bruin zaad van circa 65 mg bevatten.

Het wezen van de haagbeuk

Als je in een landschap een fors uitgegroeid exemplaar van de haagbeuk tegenkomt zou je niet kunnen geloven, dat deze plantenziel in zijn belevingswereld te weinig draagkracht ervaart. Echter wanneer we ons gevoelsmatig met hem verbinden, worden we ons bewust van de enorme krachttoer waartoe hij zichzelf aanzet. Het lijkt of hij het onmogelijke mogelijk wil maken, of twijfelt hij zodanig aan de eigen kracht, dat het leven voor hem een krachttoer wordt. De boom gedijt het best op een kalkrijke, vochtige en voedselrijke bodem. Deze plantenziel is een erg harde werker want hij tilt zwaar aan het leven en heeft daardoor een grote behoefte aan een goede kalkrijke voeding. Ook een mens die een krachtsinspanning moet geven, heeft kalk nodig om een inspanning te kunnen leveren, want voor elke spier samentrekking is kalk noodzakelijk. Het hout van deze boom werd niet voor niets gebruikt voor gereedschappen, want de boom maakt zich immers hard om te kunnen overleven. In zijn bladeren ontmoeten we zijn beheersdrang, want hij kan niets zomaar laten gebeuren. In zijn groene neerhangende bloemen laat hij zijn beheersdrang los en ervaart hij zijn innerlijke kracht, waarvoor hij geen enkele krachtsinspanning nodig heeft. In het neerhangen van zijn bloesem laat hij ook zijn te sterke wilskracht los. Hij ervaart dat hij kracht is.

Het wezen van de haagbeuk aan het woord

Ik voel me geestelijk en lichamelijk niet opgewassen tegen het leven. Ik moet steeds mijn best doen om mij staande te houden, maar heb het gevoel dat het net niet lukt. Dat maakt dat ik verkrampt in het leven sta. Ik ben daarom steeds met mijzelf bezig met mijn overleefstrategie. De ander heeft daarin niet zoveel plaats, want die kan ik er niet bij hebben, dat is te veel, daar kom ik niet aan toe. Mensen vinden mij wel eens wat zwaartillend en ik zie ook inderdaad dat zij met veel meer gemak door het leven gaan. Ik denk dat ik mijn taken in het leven nog niet rustig kan vervullen, omdat ik nog niet geloof in mijn eigen draagkracht.

Transformatie van de haagbeuk

Ik geloof in mijn kracht en ga met gemak door het leven.

Relatie tot de elementen

De enorme inspanning die de ziel van de Haagbeuk levert, doet denken aan het vergiftigingsbeeld van het element Osmium: De Sysifos arbeid. Sysifos in de Griekse mythologie werd door de goden gestraft een werk te verrichten wat steeds net niet lukte. Hij moest een steen naar de top van een berg rollen…bijna bovenaangekomen rolde deze altijd weer terug. Osmium maakt zich heel sterk met een van de allerhoogste smeltpunten: 3050 graden Celcius. Gloeilampen met dit element gaan heel lang mee! Als tegenpool van Osmium vinden we in de zonnevlecht Vit B 17,dit is een uitdrukking van natuurlijk zijn,in de eigen kracht zijn.