Wijnstok

€10.00

Latijnse naam:   Vitis vinifera

Thema:   Gezonde autoriteit.

Negatief patroon:   Heerszucht

Transformatie:   Natuurlijk overwicht.

Gebruik:   1 druppel op de huid per dag, eventueel de dosering langzaam verhogen.

Nevenwerking:   Overmatig gebruik kan leiden tot hoofdpijn en braken.

Inhoud:   20 ml

 

Categorie:

Productbeschrijving

Latijnse naam:   Vitis vinifera

Thema:   Gezonde autoriteit.

Negatief patroon:   Heerszucht

Transformatie:   Natuurlijk overwicht.

 

Kenmerken:

De Wijnstok behoort tot de familie van de Vitaceae (Wijnstokfamilie). De Wijnstok is één van de oudste cultuurplanten en komt uit de Kaukasus, de Krim en Azië. De plant groeit daar in het wild in bossen en grote rivierdalen met diepe wortels. De stengels kunnen 20 meter lang worden. Er zijn talrijke cultuurvarianten, deze worden in druiven- en wijnteelt laag gehouden, zo ongeveer 2 meter. Hierdoor wordt de vruchtzetting bevorderd. De eerste jaren ontwikkelt de plant meters lange wortels, terwijl er boven de grond maar en een klein gedrongen, knoestig stammetje te voorschijn komt. Dit kleine stammetje is de wijnstok, deze vormt talrijke scheuten die zorgvuldig worden gesnoeid en verzorgd. Aan de scheuten komen mooie kortgesteelde verspreid staande bladeren, zij hebben de grootte van een hand. De plant slingert zich met snelgroeiende ranken om de staken, waarlangs hij geleid wordt. De krullende hechtdraden staan tegenover de bladeren, daarmee zet hij zich verder vast op de ondergrond. De onbeduidende groene bloemen bloeien in hangende trossen. Zij vormen in de herfst de druiventrossen. Het sap van de druiven heeft een hoog gehalte aan glucose (druivensuiker) en bevat daarnaast vitaminen en mineralen. Bij wijnproductie wordt de meeste glucose in de druivensap tijdens de fermentatie omgezet in alcohol. De bladeren bevatten ook looistoffen, flavonoïden, organische zuren.

Het wezen van de Wijnstok

Het eerste dat opvalt aan deze plant zijn enorm lange stengels die zich over hekken, staken slingeren, maar in het wild over ander planten heen groeien en zich zelfs daaraan vasthechten met krullende ranken. Hij heeft dus geen rechtopstaande stengel of stam, maar heeft de ander nodig om omhoog te komen. In het wild gaat dat zelfs over de ander heen. De onderliggende plant krijgt daardoor minder licht en daardoor minder levenskansen. Waarom doet hij dit? Laten we ons gevoelsmatig verplaatsen in zijn wezen om hem beter te begrijpen. We ontmoeten hier een plantenziel, die op een onrustige, onzekere manier een zo groot mogelijke plek in wil nemen, maar toch kunnen we het geen dominantie noemen. Het is een sterke beheersdrang, want hij wil zo graag die sterke persoon zijn die hij wil zijn dat hij daarbij de ander opzij schuift, niet ziet, want hij wil dat ene doel bereiken. Hij wil overleven, maar kijk eens naar zijn krullende ranken? Zij zijn het overtuigende bewijs dat hij eigenlijk de ander nodig heeft en zich daar aan vasthecht, om vervolgens steeds meer schijnzekerheid op te bouwen. Hij is continu op zijn hoede en merkt alles wat er in zijn omgeving gebeurt en heeft daardoor zoveel mogelijk overzicht. Laten we zijn wezen nog eens verder in de diepte doorzoeken…..we dalen nu af in zijn wortelgestel. Hier is de schaduwzijde die hij niet aan het licht toont. Terwijl hij al zoveel houvast en plaats bovengronds heeft verovert hij zich ook ondergronds een zeer royale plaats, zijn wortels kunnen verscheidene meters lang worden. Daarmee laat hij een grote behoefte aan aarding zien. Als plantenziel is hij eigenlijk heel slecht geaard. Ondergronds en bovengronds probeert hij zijn realiteit zo sterk te maken, dat hij kan overleven. In zijn bladvorm probeert hij indruk te maken op de buitenwereld. De bloemen verschijnen in trossen, zijn klein en groen van kleur, na bevruchting ontstaan hier de druiven. Zijn bloeiwijze is onopvallend en neerhangend, hierin laat hij zijn afhankelijkheid en heerszucht los. De motivatie hiertoe is weggevallen, doordat hij zijn geluk niet meer in de buitenwereld legt, maar zich heel diep realiseert dat deze binnen zichzelf ligt. In zijn druiven die veel suikers bevatten laat hij het symbolische zoet zien van zijn diepe realisatie. Hij is vervuld, hij hoeft niets meer. De Griekse godheid die zich met druiventrossen tooide was de god Bacchus. Als hij zijn wijntje had was hij gelukkig. Het hogere aspect van deze godheid heeft de roes niet meer nodig en realiseert dat alle vervulling diep van binnen altijd al aanwezig was en zal zijn.

Het wezen van de Wijnstok aan het woord

Een belangrijk deel van mij dringt zich graag op de voorgrond. Daardoor geef ik de buitenwereld de indruk dat ik er voor anderen ben en hen help bij hun problemen. Wat ze niet in de gaten hebben is, dat ik liever in de aanval ben dan in de verdediging. Continu zorg ik ervoor, dat ik mijn plaats inneem voordat die ander hem inneemt, want dan beheers ik de situatie niet meer. Ik geef steeds adviezen………………meestal ongevraagd en creëer voor mijzelf op die manier een sterke ik-beleving. Ik weet zelf dat deze nog weinig vaste bodem heeft, want diep vanbinnen ben ik in feite onzeker en zou ik ook weg kunnen kruipen als ik mezelf dat toestond. Dat doe ik niet, want mijn heerszuchtige kant wint het altijd van mijn onzekerheid en op die manier houd ik mijzelf goed staande.

Transformatie van de Wijnstok

Vanuit een diepe rust in mijzelf heb ik natuurlijk overwicht.

Relatie met de elementen

Het overleefpatroon van de wijnstok komt overeen met het vergiftigingsbeeld van het element Radon. Deze is werkzaam vanuit het kruincentrum, bij sterke onzekerheid kan vanuit dit deel een onzekere beheersdrang ontstaan, waarbij de ander te weinig ruimte krijgt. De tegenpool van dit element is het element Erbium dat werkzaam is van uit het hartchakra. Dit is het element van vervulling, de volheid van het leven en genieten. De Griekse godheid die we hier terug vinden is de god Bacchus.

Reviews

Er zijn nog geen reviews.

Wees de eerste om “Wijnstok” te reviewen