Waterviolier

Waterviolier

€10.00

Latijnse naam:   Hottonia palustris

Thema:   Openheid en communicatie.

Negatieve patroon:   Isolement door perfectionisme.

Transformatie:   Ik stel me open voor de ander en ben spontaan.

Gebruik:   1 druppel op de huid per dag, eventueel de dosering langzaam verhogen.

Nevenwerking:   Geen

Inhoud:   20 ml

Uitverkocht

Categorie:

Productbeschrijving

Latijnse naam:   Hottonia palustris

Thema:   Openheid en communicatie.

Negatieve patroon:   Isolement door perfectionisme.

Transformatie:   Ik stel me open voor de ander en ben spontaan.

Kenmerken:

De waterviolier behoort tot de familie van de Primulaceae (Primula-achtigen). De waterviolier groeit ondergedoken in stilstaand of langzaam stromend water, graag in de zon of half schaduw. Je kunt hem vinden in sloten, veenpoeltjes en moeras onder water. De bloeistengels, meerdere per plant, komt boven het water uit tot wel 60 centimeter. Hij komt in grote delen van Europa voor en in het noorden van Azië. Het diep ingesneden fijne loof kan tot 12 centimeter lang en 8 centimeter breed worden en is lichtgroen en kamvormig. Aan elke stengel bevinden zich veel van deze kamvormige bladen. Uit de bladoksels van de plant ontspruiten de wortels.
De bloemen staan in bloemkransen, die onderling uit elkaar staan. Elke krans heeft 6 bloemen, deze zijn stervormig. De bloesem bestaat uit vijf teer, lilakleurige bloemblaadjes. Zij kunnen tot twee centimeter groot worden. Soms bloeit de plant ook onder water. Het hart van de bloesem is geel, ook de kroonbuis. De bloeimaanden zijn mei en juni.
De bolvormige zaaddozen dragen veel zaden.
Als het winter wordt kan de plant ‘turionen’ vormen. Dit zijn een soort stengeltoppen met stijf opeengepakte bladeren, die tijdens de kou op de bodem rusten. Hierdoor kan de plant zich beter beschermen tegen de kou. Deze winterknoppen rusten tijdens het koude jaargetijde op de bodem, wachtend op de lente.

Het wezen van de plant

De waterviolier groeit onder water, behalve de bloemstengel. Het feit dat hij onder water leeft verraadt iets over wie hij is. Hij leeft eigenlijk als een onderduiker en kiest er voor om niet door de buitenwereld te worden gezien. Als we ons gevoelsmatig afstemmen op deze plantenziel, worden we ons onmiddellijk bewust waarom hij hier voor kiest. Zijn zelfbeeld ziet er nog niet zo gezond uit, daarin staan zijn minder goede kwaliteiten en tekortkomingen diep ingekerfd. Hij heeft zich hiermee helemaal vereenzelvigd. Zelfs zijn bladvorm ziet er uit als een veer. Eigenlijk zijn het alleen maar de nerven en het echte blad heeft er niet kunnen zijn omdat hij zijn wezen liefst zo onherkenbaar mogelijk wil houden voor de buitenwereld. Het moment dat er een duidelijke vorm is kan deze beoordeeld worden en dat is waar deze plantenziel doodsbang voor is. Daarom kiest hij voor zijn eenzame isolement als een onderduiker in zijn eigen gevoelsleven. Niemand kent hem echt.
In zijn bloeiwijze overtreft hij zichzelf door zijn nek (bloemstengel) boven water uit te steken, waar iedereen hem kan zien en geeft bovendien een aantal prachtige lila bloemkransen, waarmee hij zich met een innerlijke rust en bezonkenheid toont. De kleur lila hoort thuis in de bovenste chakra’s: het voorhoofd en de kruin……. hier is onze grootste kosmische verbinding en onze verbinding met het licht dat diep in ons wezen doordringt.
We hebben het hier eigenlijk over de zeer gevoelige ziel als menstype, die al vele incarnaties achter de rug heeft en hier zijn gevoeligheid tot zijn grootste kracht maakt.

Het wezen van de plant aan het woord

Diep in mijzelf zit ik gevangen in gevoelens van ontoereikendheid. Ik voel mijn kracht niet. Ik durf mijn gevoelens niet naar buiten te brengen, ik ben bang dat anderen me zullen minachten om mijn ideeën en manier van zijn. Ik voel me zo anders, het is alsof ze mijn taal niet echt spreken. Mensen merken dat niet echt aan mij, het gebeurt allemaal van binnen. Mensen vinden me meestal vriendelijk en vol begrip en aangenaam in het contact, maar wat er diep in mij om gaat weten zij niet. Ik ben nooit echt vrolijk, eigenlijk ben ik verdrietig, eenzaam en gevangen in mijzelf. De ander lijkt altijd belangrijker dan ik zelf ben. Ik blijf altijd gevoelsmatig op de achtergrond. Ik durf het contact met de ander haast niet aan te gaan, hoe doen mensen dat toch?
Ik voel me alleen, zelfs als ik met anderen ben. Eigenlijk verlang ik naar contact, openheid en communicatie, maar ik kan het niet, ik voel me altijd kwetsbaar. Ik weet
mij niet te verdedigen……….daarom gedraag ik me wat afstandelijk.

Transformatie
Ik laat mijn afstandelijkheid los en reageer spontaan op mijn buitenwereld, want ik kies voor openheid en ben mijn ivoren toren zat……………………..

Relatie met de elementen

Het overleefpatroon van de waterviolier komt overeen met het vergiftigingsbeeld van het element Seaborgium,dit werkt vanuit het keelcentrum, het centrum van de communicatie.Hier toont een mens zich te image gericht, zelfkritisch en perfektionistisch.Hij tendeert ook tot dissociatief gedrag en wordt afstandelijk.
De tegenpool van dit zielenaspect is het element Dubnium…werkend vanuit het hartchakra. Dit element staat voor een warme, directe spontaniteit.