Lariks Blsm

Lariks

€10.00

Latijnse naam: Larix decidua
Thema: Zelfexpressie, zich ontplooien
Negatief patroon: Zelfbeperking
Transformatie: Eigen kwaliteiten leven

Categorie:

Productbeschrijving

Kenmerken

De lariks behoort tot de familie van de Pinaceae (Naaldbomenfamilie), deze omvat loofhoudende, veel op Cedrus gelijkende bomen, waarvan de kegels al na een paar jaar rijp worden. Er zijn circa tien soorten op het Noordelijk halfrond, waarvan de larix leptolepis (Japanse lariks) veel als bosboom aangeplant wordt en als zodanig de sterk aan kanker onderhevige midden Europese soort larix decidua heeft verdrongen. Het hout is geel tot bruinrood en opvallend gestreept of gevlamd. Het is na taxus de meest duurzame naaldhoutsoort van Europa.
De taxus baccata met zijn rode bessen wordt wel voor kerkhof beplantingen gebruikt, ze kunnen heel oud worden. In Derbyshire, staat een taxusboom van twee duizend jaar oud. Het is een symbool voor onsterfelijkheid geworden.
De schors van de larix decidua is grijs of roze-achtig grijs met verticale barsten en schubben. De boom kan tot veertig meter hoog worden. De bladeren van deze boom bestaan uit platte zachte naalden, die in kransen aan kortloten groeien en solitair aan de langloten. In de herfst krijgen de naalden een gouden gloed, daarna laat de boom zijn naalden vallen en is dus ‘s winters kaal.
Eind maart bloeit de boom met mannelijke en vrouwelijke bloemen. De mannelijke bloemen kleuren geel door het stuifmeel. De vrouwelijke bloemen zijn roze van kleur en staan verticaal. De lariks werd vanouds gebruikt om de zogenaamde lariks terpentijn af te tappen uit volgroeide bomen.
Na de bloei verschijnen de dennenappels, die na ongeveer drie jaar rijp zijn.

Het wezen van de Lariks

Wanneer we ons gevoelsmatig verplaatsen in deze plantenziel komen we binnen in een wat droevige wereld van iemand wiens glas altijd half leeg is, in plaats van half vol. Het is steeds maar rouwen om datgene wat er niet is. Eigenlijk is het zo dat de plantenziel denkt dat het er niet is, of denkt dat het het niet kan. Er is steeds twijfel aan het eigen kunnen. Hij zal zich bij voorbaat minder bekwaam voelen dan de ander, bewondert andere mensen maar gelooft niet in de eigen kans op succes. Soms wordt toch iets ondernomen, maar na een tijdje wordt het weer afgebroken, als een selffulfilling prophecy, want het lukt toch niet. Dan komt er een gevoel van nutteloosheid en onmacht. Hij ziet dat de ander het wel kan, dan kan hij zich minderwaardig voelen. De bosjes zachte naalden op de takken zijn als kleine onmachtige handjes die een leegte omklemmen. De eigen kwaliteit wordt niet onderkend. Er wordt alleen duidelijk ervaren wat er niet is. In de roze bloempjes zet de lariks zijn hart open voor het leven en ziet ineens allerlei mogelijkheden om zichzelf tot ontplooiing te brengen.

Het wezen van de Lariks aan het woord

Vaak voel ik me verdrietig en onvoldaan, als er weer een dag voorbij is, waarin ik niet aan wezenlijke dingen toegekomen ben. Ik schuif dingen voor me uit. Ik word al moe, als ik denk dat ik aan iets moet beginnen. Ik ben altijd maar bang dat het niet goed genoeg is. Het lijkt wel een soort faalangst, die mij mijn hele leven al achtervolgt. Als dingen niet lukten, kon ik mezelf wel eens de haren uit het hoofd trekken, zo boos kon ik dan op mijzelf zijn, zo teleurgesteld in mijn eigen kunnen. Anderen proberen me dan wel eens op te beuren en tot positieve gedachten te brengen, maar na een tijdje van de gedachten die mij onderuit halen zijn meestal sterker. Dan verdwijnen de positieve woorden weer in het niet en zo blijf ik dingen proberen, maar uiteindelijk zijn mijn handen lege onmachtige handen. Mijn handen doen zelfs wel eens pijn, als stille getuige van mijn diepe innerlijke pijn, dat ik mezelf nooit goed genoeg vind.

Transformatie van de Lariks

Ik ben bereid mijn mogelijkheden te zien en vandaar uit mijzelf te ontplooien.

Relatie met de elementen

Het overleefpatroon van de lariks komt overeen met het vergiftigingsbeeld van het sporenelement Astaat. Bij de lariks wordt dit thema te sterk opgepakt en mondt dit rechtstreeks uit in zelfonderschatting. Dit element werkt vanuit de zonnevlecht, het laat ons steeds de betrekkelijkheid van de uiterlijke vorm ervaren, zodat de mens zijn essentie zoekt en zich niet verliest in uiterlijkheden. Het is de Phoenix in ons ,op zoek naar zijn ultieme werkelijkheid. De tegenpool van Astaat is het element Zirkonium : de pauw in het hartchakra……dus….. laten zien hoe mooi je bent.